Implanty
Co to są implanty
Implant to tytanowa „śruba”, którą wprowadza się w kość, w miejsce usuniętego zęba. Wszczep ten po pewnym czasie ulega wgojeniu (tzw. procesowi osteointegracji) w kość pacjenta. Tak wgojony implant zastępuje klasyczny korzeń zęba i może zostać obciążony pracą protetyczną, np. koroną ceramiczną.
Nie należy kojarzyć pojęcia implant z ostatecznym zastąpieniem braku w uzębieniu. To tylko integralna jego część.
Na pełne zastąpienie brakującego zęba/zębów systemem implantologicznym składają się:
- implant (tytanowa śruba wkręcana w kość pacjenta),
- łącznik (część łącząca implant z częścią protetyczną),
- konstrukcja protetyczna - korona/most protetyczny/element zatrzaskowy, nośny dla protezy,
Wymienione elementy stanowią także odrębne pozycje składające się na ostateczną cenę leczenia.
Rozwiązania protetyczne
Leczenie z zastosowaniem implantów umożliwia zastosowanie wielu rozwiązań protetycznych, które ogólnie można podzielić następująco:
- jedna korona w przypadku utraty jednego zęba;
- most protetyczny (konstrukcja protetyczna zastępująca kilka utraconych zębów). Most może być podparty tylko na implancie/implantach lub równocześnie na implancie/implantach oraz zębach własnych Pacjenta. Zastosowanie konkretnego rozwiązania uzależnione jest od indywidualnej sytuacji każdego Pacjenta. Należy pamiętać, że mosty protetyczne są rozwiązaniami stałymi, na trwałe mocowanymi w jamie ustnej. W przypadku bezzębia najczęściej wykonujemy most na 6-8 implantach. Mogą być wykonywane z ceramiki lub kompozytu na podbudowie tytanowej, stali, złota lub cyrkonu.
- proteza całkowita. Protezy całkowite mocowane są tylko na kilku implantach (do 6), które dają bardzo dobrą stabilność dla protez. Dzięki zastosowaniu implantów możliwe jest uniknięcie schorzeń błony śluzowej, uszkodzeń dziąseł (krwawienia, stanów zapalnych, nadżerek, „odgniotek”), zaników kostnych. Wszystkie te problemy bardzo często pojawiają się w przypadku zastosowania tradycyjnych protez ruchomych.
Elementy protetyczne (wykonywane w laboratorium protetycznym) mocowane na implantach tworzone są z różnych materiałów:
- konstrukcje tworzone na podbudowie z metalu stali tytanu/złocie, licowane (pokryte) porcelaną lub kompozytem
- pełnoceramiczne,
- pełnoceramiczne z podbudową z cyrkonu np. Procera, Kavo Everest (kontruowane są przy użyciu wysoko wyspecjalizowanego systemu scanującego CAD-CAM)
Jakość oraz cena materiału są od siebie bardzo uzależnione. Im bardziej precyzyjny materiał (np. cyrkon) tym droższy. Dlatego wybór materiału użytego w konkretnym przypadku uzależniony jest głównie od decyzji Pacjenta.
W zależności od sytuacji klinicznej
Istnieją pewne przeciwwskazania do zastosowania implantów - występujące jednak bardzo rzadko. Koniecznie należy skonsultować je z lekarzem stomatologiem. Cukrzyca, choroby serca, astma, palenie papierosów itp. często nie stanowią już przeciwwskazania do implantacji. Oczywiście należy zachować ostrożność i odrębne procedury.
Implant musi być umieszczony w odpowiednim miejscu w tkance kostnej. Niestety nie zawsze występuje odpowiednia ilość tkanki kostnej. Warto wiedzieć, że dzisiejsze techniki odtwórcze tkanek mogą skutecznie odbudować utraconą kość. Wykonujemy szereg zabiegów rekonstrukcyjnych tkankę kostną.
Im dłużej pacjent zwleka z implantacją, tym bardziej czas działa na niekorzyść zabiegu, gdyż nieobciążana tkanka kostna zanika z biegiem czasu coraz bardziej.
Rodzaje implantów
Na rynku istnieje wiele systemów implantologicznych. Kilkuletnie doświadczenie umożliwiło nam sprawdzenie wielu z nich w praktyce. W naszej Klinice obecnie stosowanymi systemami są te pochodzące z tzw. segmentu premium. Głównie stosowanymi systemami są system firmy Astra oraz szwajcarskiego producenta Straumann. Są to systemy droższe, ale jakość implantów jest bardzo wysoka. Należy jednak pamiętać, że implant wykonuje się na wiele, wiele lat. Oszczędność nie jest tutaj dobrym „doradcą”.
W celu bliższego poznania w/w systemów zapraszam do zapoznania się ze stronami internetowymi:
Zabieg implantacji
Bardzo istotną częścią implantacji jest jej prawidłowe zaplanowanie. Lekarz określa warunki umieszczenia implantu na podstawie zdjęć radiologicznych oraz sytuacji klinicznej.
Najczęściej zabieg rozpoczyna się od starannego przygotowania gabinetu, materiałów oraz narzędzi w celu zapewnienia higienicznych i sterylnych warunków przeprowadzenia zabiegu. Odpowiedniemu przygotowaniu poddany zostaje sam pacjent.
Po wykonaniu znieczulenia i po stwierdzeniu jego skuteczności działania, lekarz nacina dziąsło, wykonuje otwór w kości, w który wprowadza implant. Następnie zaszywa ranę i pozostawia do wygojenia. Implant wgaja się od 1 do 4 miesięcy po zabiegu, w zależności od jakości kości i rodzaju zabiegu. Po tym czasie przystępuje się do części protetycznej.
Co raz częściej stosowaną metodą staje się tzw. implantacja natychmiastowa, polegająca na usunięciu zęba i natychmiastowym wprowadzeniu implantu w jego miejsce. Zastosowanie takiej metody daje w wielu przypadkach dużo korzyści.
Oprócz zastosowania klasycznego znieczulenia miejscowego, zabieg można wykonać również w sedacji, czyli płytkim znieczuleniu anestezjologicznym. W takim przypadku czas trwania zabiegu, towarzyszący mu stres czy negatywne odczucia tracą na znaczeniu.
Po zabiegu implantacji mogą wystąpić negatywne dolegliwości, ale przy zastosowaniu odpowiednich procedur oraz leków nie są one dotkliwe.
Wgajanie, ew. powikłania
Po umieszczeniu implantu dochodzi do jego zrostu z tkanką kostną. Zjawisko to nazywamy osseointegracją lub osteointegracji. Największe dolegliwości występują zazwyczaj 2-3 dni po zabiegu. Może wystąpić ból, obrzęk lub lekkie zasinienia operowanego obszaru. Nasi pacjenci otrzymują zawsze premedykację do zabiegu, która skutecznie minimalizuje dolegliwości. Często zdarza się, że pacjent ma bardzo małe dolegliwości lub nie ma ich wcale. Oczywiście dużo zależy od rozległości zabiegu, stanu zdrowia pacjenta, jego wieku oraz dodatkowych procedur chirurgicznych. W zależności od tych czynników zabieg może trwać od 20 min. do 2 godzin.
Mimo najlepszych materiałów oraz coraz lepszej wiedzy implantacyjnej zabieg nie ma 100 % skuteczności. W zależności od rodzaju zabiegu powodzenie szacuje się na 96-99% według światowej literatury. W przypadku niepowodzenia implantacji
Wskazania i przeciwwskazania
Przeciwwskazania do leczenia implantologicznego można podzielić na miejscowe oraz ogólne.
Do przeciwwskazań miejscowych należą m.in.:
- zbyt cienki wyrostek kostny
- zbyt mała ilość miejsca pomiędzy zębami sąsiednimi
- zbyt mała ilość miejsca pomiędzy zębami górnymi i dolnymi
- nieprawidłowości w strukturze błony śluzowej,
- nieprawidłowości w budowie lub ustawieniu zębów sąsiednich,
- nieprawidłowa budowa i niekorzystne położenie innych struktur anatomicznych w obrębie planowanej implantacji (zatoka szczękowa, nosowa, kanały nerwów np. żuchwowego)
Na szczęście prawie wszystkie przeciwwskazania można wykluczyć poprzez odpowiednie leczenie. Nasz lekarz zwróci z pewnością na to uwagę.
Przeciwwskazaniami ogólnymi mogą być:
- cukrzyca,
- nałogowe palenie papierosów,
- alkoholizm,
- schorzenia układu krążenia (nadciśnienie tętnicze, wady serca, przebyte operacje itp.),
- schorzenia układu oddechowego,
- schorzenia układu kostnego (osteoporoza, stany zapalne kości itp.),
- choroby psychiczne,
- choroby nowotworowe,
- trwająca lub przebyta radio- lub chemioterapia,
- ciąża,
- i inne.
Należy pamiętać, że każdy pacjent musi być leczony indywidualnie, jego sytuacja zdrowotna musi zostać szczegółowo przeanalizowana. Tylko dzięki temu możliwe jest podjęcie przez lekarza właściwej decyzji o możliwości implantacji lub jej wykluczeniu.
Zalety i wady
Zalety:
- brak konieczności szlifowania (czyli osłabienia struktury) zębów sąsiednich,
- brak konieczności leczenia kanałowego tzw. zębów filarowych konieczne w przypadku stosowania mostów protetycznych,
- komfort i wygoda użytkowania,
- długotrwałość (nawet dożywotnia),
- możliwość zastąpienia braku kilku zębów za pomocą 2 implantu,
- uniknięcie zaniku kości, który następuję po usunięciu zębów.
- przeciwdziałanie obniżeniu zwarcia i zachwiania prawidłowego funkcjonowania aparatu stomatognatycznego.
- ułatwione zachowanie prawidłowej higieny jamy ustnej (możliwość czyszczenia jak w przypadku własnych zębów)
Wady:
- leczenie droższe niż w przypadku innych rozwiązań,
- czynniki wykluczające zastosowanie leczenia implantologicznego (choroby, czynniki miejscowe),
- dłuższy czas leczenia niż w przypadku innych rozwiązań,
- konieczność zabiegu chirurgicznego,
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i wykorzystywanie materiałów zawartych na stronie bez wiedzy autora zabronione!