Choć zapalenie przyzębia (potocznie nazywane paradontozą) najczęściej diagnozuje się u osób po 45. roku życia, problem ten w coraz większym stopniu dotyczy również młodszych pacjentów. Wynika to m.in. ze stresu, palenia tytoniu, uwarunkowań genetycznych oraz chorób ogólnoustrojowych. Wczesne wykrycie zmian pozwala na zastosowanie małoinwazyjnych procedur, które skutecznie zatrzymują rozwój infekcji i zapobiegają utracie uzębienia.
Profilaktyka jako podstawa ochrony przyzębia
Główną przyczyną stanów zapalnych dziąseł jest płytka bakteryjna, która z czasem ulega mineralizacji, przekształcając się w kamień nazębny. Domowe zabiegi nie pozwalają na jego samodzielne usunięcie, dlatego kluczowa jest regularna profesjonalna higiena jamy ustnej wykonywana w gabinecie stomatologicznym (skaling i piaskowanie).
Wczesne objawy, takie jak krwawienie podczas szczotkowania, zaczerwienienie czy obrzęk dziąseł, stanowią sygnał do natychmiastowej konsultacji ze specjalistą. Wczesna diagnoza umożliwia wdrożenie leczenia zachowawczego, zanim dojdzie do uszkodzenia kości wyrostka zębodołowego.
Więcej szczegółów na temat pierwszych objawów oraz czynników ryzyka znajdziesz w naszym artykule o przyczynach i objawach paradontozy.
Metody leczenia zapalenia przyzębia
Dobór procedury medycznej zależy od stopnia zaawansowania choroby, który lekarz ocenia na podstawie pomiaru głębokości kieszonek dziąsłowych oraz zdjęć rentgenowskich.
W początkowych i umiarkowanych stadiach podstawą leczenia jest kuretaż (zamknięty lub otwarty), polegający na dokładnym oczyszczeniu powierzchni korzeni zębów z kamienia poddziąsłowego i tkanki ziarninowej. Współczesna stomatologia wykorzystuje również technologie laserowe, które działają odkażająco na kieszonki dziąsłowe, przyspieszając gojenie i zmniejszając dyskomfort po zabiegu.
Chirurgia przyzębia i regeneracja tkanek
Gdy choroba doprowadzi do znacznego ubytku kości i rozchwiania zębów, konieczne staje się leczenie chirurgiczne. Stosuje się wówczas zabiegi płatowe, które umożliwiają bezpośredni dostęp do głębokich struktur zęba i ich dokładne odkażenie. W celu stabilizacji zębów wykonuje się ich szynowanie.
W nowocześnie prowadzonym leczeniu periodontologicznym wykorzystuje się preparaty stymulujące regenerację tkanek, takie jak białka matrycy szkliwnej (np. preparat Emdogain oparty na białkach kompleksu amelogenin). Związki te naśladują naturalne procesy rozwoju uzębienia, stymulując odbudowę kości, ozębnej i cementu korzeniowego. Jeśli ubytek tkanek jest znaczny, stosuje się materiały kościozastępcze oraz sterowaną regenerację kości.
W przypadkach, gdy dojdzie do nieodwracalnej utraty zęba, po całkowitym wyleczeniu stanu zapalnego przyzębia pacjent może skorzystać z rozwiązań takich jak implanty zębowe lub klasyczne korony protetyczne, które przywracają pełną funkcjonalność narządu żucia.
